We staan op de camping in Tom Price en deze morgen hebben we een tour gemaakt door de openpit ijzermijn van Mount Tom Price. De plaats en de mijn zijn genoemd naar de Kaiser Steel Vice President en Civil Engineer Thomas Moore Price. Hij heeft heel veel onderzoek gedaan naar de ijzerertswinning in de Pilbara. De ijzerafzettingen is in 1962 ontdekt en in 1976 is de mijn geopend. De stad Tom Price bevindt zich op een hoogte van 747 m en is daarmee de hoogste stad in Western Australia.
We verlaten Tom Price om half twaalf Tom Price en gaan richting Onslow. Dit is een kustplaats aan de Indische Oceaan. Het is een mooie maar hete dag. We gaan nu eerst op zoek naar een locatie om te eten, een picknick plaats is niet eenvoudig te vinden en als we er eindelijk één hebben gevonden staat er een 4WD bus met een internationaal gezelschap bestaande uit onder meer Fransen, Duitsers en Nederlanders. Het is wel leuk om ze aan te horen, ze zijn onderling bezig elkaar taalles te geven in de dagen van de week. We kijken het even aan maar als we klaar zijn met eten gaan we weer verder.
De weg naar de kust is heel rustig en na een uur of twee zijn we terug op de North West Coastal Highway met het ons bekende nummer 1. We gaan eerst een klein stukje richting Perth om te tanken bij het Nanutarra Roadhouse. Dan weer de andere kant op waar we de Highway one volgen tot aan de afslag naar Onslow. Nadat we deze afslag hebben genomen zien we onze eerste emoes en later nog een vader met jongen. Vlakbij de kust is de het flink harder gaan waaien. In Onslow volgen we de borden naar de camping en we komen uit bij camping Ocean View. Deze bevindt zich gelijk aan het strand waar het vol staat met mangrove bomen. De camping eigenaar vertelt dat de camping in het laatste regenseizoen bijna geheel is vernielt door een cycloon maar met trots laat hij weten dat het gelukt is om de grootste ravage op te ruimen voor dat het toeristenseizoen is begonnen. Alleen de bomen getuigen nog van de ravage.
Er is voldoende plaats op de camping omdat het seizoen zo goed als over is. Het is hier een stuk beter vertoeven dan bij de Roadhouse, de thermometer gaf daar 39 graden Celsius aan. Voordat we beginnen met het eten klaar te maken gaan we eerst onder het genot van een glas Australische wijn genieten van het uitzicht en de koele zeewind. Naast ons staan twee Australiërs met een camper en zoals zoveel Aussies, heel nieuwsgierig als ze een vreemde taal horen. Ze vragen of we wat bij ze komen drinken, we nemen ons glas mee en het eten moet maar even wachten. Het blijkt dat ze wel eens in Nederland zijn geweest en over de Afsluitdijk hebben gereden.
Om half negen zijn we terug bij de camper, de temperatuur is flink gedaald en we besluiten binnen te gaan eten. De volgende morgen wachten we totdat de supermarkt in Onslow open gaat voordat we de camping verlaten. Rond half tien verlaten we Onslow. We zien voor de verandering ook eens levende kangoeroes in het wild rondlopen. We rijden terug naar de highway 1 en tanken weer bij hetzelfde roadhouse als een dag eerder.
We vervolgen de highway one en nemen de afslag naar de Exmouth Gulf. Deze weg heet de Burkett Road, deze weg scheelt ons flink wat reistijd naar Exmouth. Anders hadden we eerst naar Minilya Roadhouse moeten rijden om vandaar de Minilya - Exmouth Road naar Exmouth te nemen. Met de Burkett Road komen we uiteindelijk op de Minilya - Exmouth road uit en gaan daar naar het noorden, richting Exmouth. Exmouth is niet bepaald een interessante stad, het heeft een vliegveld zoals zoveel Australische plaatsen, verder heeft het een haven. Exmouth is van oorsprong een stad voor het United States Naval Communication Station en aan het van de zeventiger jaren van de vorige eeuw woonden hier het US Air Force personeel voor het Learmonth Solar Observatory.
Exmouth is ook niet ons eind doel, we doen snel wat inkopen en rijden verder naar het noorden, ronden de kaap en gaan zuidwaarts aan de westkant van het schiereiland. Ons doel is het Cape Range National Park en het Ningaloo Martine Park met het Ningaloo Reef. We zoeken een camping zo dicht mogelijk bij de ingang van de nationale parken.
In Exmouth scheen de zon volop maar aan de westkant van het schiereiland is het bewolkt. We kiezen één van de campings, het ziet er vrij leeg en een beetje vervallen uit. De wind is hier vrij sterk en fris en gaan dan binnen zitten.
Het landschap waar we vandaag doorheen gereden hebben was vrij eentonig, veel grasland met lage bomen en struiken en daar tussen door termietenheuvels. De volgende morgen verlaten we de camping om negen uur en rijden naar het Ningaloo Marine National Park. We waren van plan om ons door een plat bodem boot met glazen bodem naar het koraalrif van het Ningaloo Marine Park te late brengen, deze tocht gaat niet door omdat er te veel wind staat en daarmee te veel deining. We rijden verder nar het bezoekerscentrum en vragen wat de beste locatie om te snorkelen is, dit is bij Turquoise Bay. Hier gaan we naar toe en snorkelen voor lange tijd. Het water is alleen niet erg warm, wel heel helder en we zien inderdaad koraal en diverse vissen. Vanaf het strand zien we de branding op het koraalrif en in de loop van de morgen gaat het steeds harder waaien waardoor de branding intensiever wordt.
In de loop van de morgen vertrekken we van Turquoise bay richting Exmouth en van daar door naar Coral Bay, met een 4WD kan je vanaf Turquoise Bay langs de kust rijden naar Coral Bay. Op de camping van Coral Bay kan je prima zwemmen maar het drinkwater is warm en licht zout. Het wordt opgepompt en de temperatuur is 60 graden en niet geschikt als drinkwater. Op het terrein zijn een aantal tappunten voor drinkwater.
De laatste paar dagen merken we aan de nacht temperatuur dat we steeds zuidelijker komen en we zullen nu gauw de Steenbokskeerkring passeren. Vlak voor zonsopgang is de temperatuur gedaald naar 15 graden. Om half negen doen we nog wat boodschappen en om negen uur staan we bij de glasbodem boot voor een excursie van een uur naar het koraal rif. We zijn de enige en daarom kunnen we alles goed zien en het lukt ook om foto's door de glazen bodem van het rif te maken.