Deze trip in Australië en daarmee onze vakantie begint zijn einde te naderen. We staan nu op de ECO camping in Northcliff en over drie dagen ontmoeten we onze vrienden uit Perth op een camping in Margaret River. We kunnen met genoegen zeggen dat dit weer een uitstekende vakantie in Australië is geweest. Wel niet zo warm als de vorige twee maar dat wisten we van te voren en daar hebben we ons ook op ingesteld. We hebben oude Australische vrienden ontmoet en nieuwe Australische vrienden gemaakt. Verder ook al ideeën ontwikkelt voor de volgende trip.

Northcliff

In de afgelopen nacht heeft het af en toe geregend en bij het ontbijt zien we veel blauwe lucht, de dag gaat er goed uitzien. Rond half negen verlaten we de camping en rijden naar het zuiden richting Point D’Entrecasteaux aan de oostkant van D’Entrecasteau National Park. De afslag naar de Point is vlak voor Windy Harbour en we rijden eerst het plaatsje in. Daar gaat de weg over in een gravel road en we zien een camping en wat huizen. We draaien om en nemen de afslag naar Point D’Entrecasteaux. Vooraan is een informatie bord, volgens onze kaart en de GPS loopt er alleen een gravel road naar de Point maar deze is zeer recentelijk geasfalteerd. Er is ook hard gewerkt om de Point heel aantrekkelijk te maken. We stoppen bij de verschillende uitkijkpunten, lopen verder wat rond. Maken foto’s van bloemen en de kust en worden verrast door een kangoeroe.
Na een tijdje lopen we terug naar de campervan en verlaten de kust, terug naar Northcliff en dan binnen door naar Pemberton. Hiervandaan nemen we de Brockman Highway naar Augusta. Hier zien we de tourist information en realiseren dat het chemisch toilet nog steeds vol is. We informeren waar we deze kunnen legen. Ze kennen geen officiële plaats maar zeggen dat we dit wel bij het publieke toilet kunnen doen. Na het legen rijden we door naar Cape Leeuwin met de vuurtoren en de vuurtorenwachters huizen. De vuurtoren is in 1896 gebouwd en doet nog steeds dienst. Op de vuurtoren staan twee plakkaten, één in het Nederlands en de ander met dezelfde tekst in het Engels. De tekst gaat over de ontdekking van de kaap in maart 1622 door het Nederlandse schip de Leeuwin. Hessel Gerrtisz verwerkte in zijn zeekaart van 1627 de ontdekking van “ ‘t landt van de Leeuwin” in 1622. In 1801 gaf Matthew Flinders de naam van Kaap Leeuwin aan het uiterste zuidwestelijke deel van Leeuwinnen land.

Hamelin Bay

Vlak bij de parkeerplaats voor bezoekers van Cape Leeuwin is een geheel verkalkt waterwiel, dit was honderd jaar de enige bron van drinkwater voor de vuurtorenwachters en hun familie. Het waterwiel pompt water op vanuit de duinen. Nadat we de omgeving bewonderd hebben rijden we terug naar Augusta en nemen de afslag naar de Caves Road. We willen de Jewel Cave bezoeken. Deze is jammer genoeg gesloten en we besluiten daarop om gelijk door te rijden naar de campsite bij Hamelin Bay. De Lurgies hebben ons deze camping aangeraden en ze hebben helemaal gelijk. De camping is vlak aan zee gelegen en we zijn net op tijd omdat de camping in het voorseizoen om 16:00 dicht gaat. We kunnen zelf onze plek uitzoeken en kiezen er een vlak bij het strand. We gaan gelijk naar het strand en lopen naar een uitkijkpunt. Hiervandaan heb je zicht op de verkalkte duinen. Hierna gaan we met nibbits (wortel, tomaat, komkommer en kleine augurkjes) en wat te drinken op een lange bank zitten. De bank staat vlak bij een boatramp en er zwemmen hier veel stingrays in het water. Dit is goed te zien als twee vissers hun gevangen vis op de boatramp schoonmaken en het afval in het water gooien. De stingrays en de meeuwen vechten er om.
Naast ons zit een vrouw van de zon te genieten en we raken in gesprek. Ze komt uit België en is hier samen met haar zoon. De zoon heeft Darwin naar Perth op de fiets afgelegd. Zijn moeder is in Perth er bij gekomen en ze fietsen in het zuidwesten van Australië rond. De vakantie voor de moeder is bijna voorbij maar haar zoon gaat pas begin december naar huis. Ze vertelt ons vol trots dat haar zoon al in diverse continenten heeft gefietst. Hij woont alleen, heeft geen vast baan en werkt heel veel als hij thuis in België is zodat hij zijn fietstochten kan bekostigen.
Na zonondergang wordt het snel kouder. Wij gaan eten en gebruiken daarvoor de gas BBQ op de camping. De gehele dag is het uitstekend weer geweest met veel zon en een aangename temperatuur, verder veel kangoeroes en Kookaburra’s gezien.

Geologie

Het gebied waar we nu zijn is het Leeuwin-Naturaliste National Park en dit bevat de gehele kuststrook tussen Cape Leeuwin en Cape Naturaliste west van de wijn gebieden van Margaret River. Dit is het gebied van de Leeuwin-Naturaliste Ridge met het Leeuwin Complex in de ondergrond. Dit complex is een overblijfsel van het oude mega-continent Gondwana. Het Leeuwin Complex bestaat uit granieten van 1500 miljoen tot 655 miljoen jaar oud en is de kern van een oud gebergte mogelijk gevormd bij de botsing van twee kleinere continenten die nu deel uitmaken van India en Australië. Bij de splitsing van India en Australië langs de Darling Fault is het Leeuwin Complex achtergebleven en is te beschouwen als een stukje India dat nog vast zit aan Australië.
In de laatste miljoenen jaren is het gebied zwaar geërodeerd en grote zandstranden zijn hierbij ontstaan die voornamelijk bestaan uit fragmenten van schelpen, koraal en kalkskeletten. Door de overheersende westelijke winden zijn hoge duinen gevormd. Regenwater heeft de kalk in deze duinen opgelost waarbij vlak boven de granieten van de Leeuwin Complex grote druipsteen grotten zijn ontstaan.

Leeuwin-Naturaliste National Park

De volgende dag is het boven land half bewolkt en boven zee is geheel onbewolkt. We vertrekken op half negen langs de slingerende toeristische route naar Dunsborough en onderweg stoppen we op verschillende plaatsen. Als eerste bij Boranup Galerie. De winkel gaat pas om half tien open maar de deur is om negen uur toch al open. We kijken binnen onze ogen uit en zien heel veel leuke en mooie dingen. We kopen ook diverse items en vragen ons af hoe we dit in Nederland kunnen krijgen. Hierna staat langs de weg een bord naar de Giants Cave maar deze blijkt dicht te zijn. Dan door naar de Lake Cave, hier begint om half elf een guided tour, het is tien uur als we aankomen en we gebruiken de tijd om koffie te drinken.
De grot is circa 800 jaar geleden ingestort, dit is prima te zien aan de stalactieten en aan de bomen in het grote gat in de grond. De oudste bomen zijn 600 jaar oud en het heeft 200 jaar geduurd voordat er uit de kalkzanden een grondlaag heeft ontwikkeld waar de bomen in kunnen groeien.
Voordat we de grot in kunnen moeten we eerst 300 treden naar beneden. In het niet ingestorte deel van de grot bevindt zich een meer, het water komt binnen om het grensvlak van de kalkzanden en de granieten. Er zijn stalactieten welke aan de onderkant geheel afgeplat zijn, net zoiets als een omgekeerd tafel. De afplatting zit nu 40cm boven het waterniveau. Het water moet eerst hoger hebben gestaan omdat de afplatting op het wateroppervlakte ontstaat. Na deze tour rijden we verder langs de schitterende weg en zien nog diverse andere caves liggen. Deze bewaren we voor morgen om samen met onze vrienden uit Perth te bekijken.
In Witchcliffe kopen we brood en rijden naar Calgardup Bay met het Georgette monument. Hier gaan we eten en kijken naar de surfers en golven welke op de rotsen slaan. In de middag bezoeken we nog het Wardan Aboriginal Culture Centre en worden rondgeleid door Bill Webb. Hij is een half Aboriginal en weet heel veel te vertellen over de Aboriginals en het onrecht dat ze in de afgelopen 200 jaar is aangedaan. Vanaf Cape Naturaliste zijn de spuitende walvissen op open zee prima te zien. Vlak onder de kust zijn dit de Right Southern Whale en de Humpback Whale zit vaak wat verder van de kust af.
Na ons bezoek aan Cape Naturaliste gaan we opzoek naar een camping, er moet er één in Dunsborough aan het strand zijn. Als we twee Australiërs hiernaar vragen zeggen ze dat de camping is opgeofferd aan huizen voor de rijken. Er is een nieuwe camping gebouwd aan de rand van een industrieterrein. De camping is verder ook vreemd omdat we er niet met een credit card kunnen betalen en je er per persoon betaald. Verder staat er een bord waarop aangegeven is dat je rechtsom de rotonde moet rijden.
Gaat Australië van links over naar rechts rijden en is dit de eerste rotonde die is aangepast?
We denken van niet, het komt doordat de knop om de slagboom te openen aan de rechterkant van de weg zit en niet links, vreemd. Wat goed is, is de BBQ. Deze is hout gestookt. Deze dag is half bewolkt begonnen maar tegen de middag klaarde het geheel op en bij zonsondergang is het geheel onbewolkt. Deze camping is de laatste camping waar we met zijn tweeën zijn, morgen zijn we samen met onze vrienden uit Perth en over drie dagen is deze trip voorbij.
De volgende morgen is het weer geheel bewolkt en de temperatuur is krap 9 graden celsius. Vlak bij ons staat een Maui camper met twee Nederlanders. Hij is links verlamd door een beroerte en zit in een scootmobiel, deze moet elke avond uit elkaar worden gehaald om binnen te zetten omdat er aan de aan de achterkant een plank zit waardoor je daar niet naar binnen kan. We vinden het onbegrijpelijk dat hij de camper bestuurt. Om half negen rijden we weg en gaan eerst terug naar Cape Naturaliste om een wandeling te maken naar de walvis lookouts. We zien diverse walvissen en dolfijnen. Vlak voor de middag rijden we richting Margaret River en sturen een SMS dat we om half een op de camping zijn. We krijgen een bericht terug dat onze vrienden uit Perth nog 10 km ten noorden van Bunburry zijn . Rond half drie zijn ze in Margaret River.

Margaret River

In de middag maken we een wandeling naar Margaret River, dit is een hele actieve stad met veel leuke winkels en restaurants en absoluut de moeite van het bezoek waard. In de avond eten we in Waves Seafood, dit is een BYO restaurant. Wat betekend dat ze geen vergunning hebben om alcoholische dranken te verkopen maar mogen wel schenken. De klanten brengen hun eigen drank mee en voor een kleine vergoeding zorgt het restaurant voor glazen.
De volgende morgen ontbijten we met zijn vieren in onze campervan. Daarna rijden we met zijn vieren in de auto weg om te gaan sightseeing in het gebied. We stoppen bij de Margaret River Cheese factory en de Ennelbrooks Homestead. Bij Prevelly zoeken we een restaurant om koffie te drinken en te lunchen. We komen uit bij een restaurant die geheel gerund wordt door een Fransman. In de middag gaan we naar de Galgardup caves voor een selfguided toer. Iedereen krijgt een helm met een lamp en nog een losse zaklamp. Het is duidelijk dat de dames niet gewend zijn om een helm te dragen. Het is een hele ervaring om door deze grot te lopen, vanaf het plafond hangen boorwortels naar beneden en opmerkelijk weinig stalactieten en stalagmieten. Op het laagste deel is wel een ondiep meer aanwezig. Daarna nog even kijken bij Cape Leeuwin, er staat erg veel wind en het is zwaar bewolkt. In de avond eten we in een wild western type restaurant in Margaret River waar ze bij toeval ook Guinness tappen. Peter is verbaasd dat ik dit lekker vind.

Onderweg naar Perth

Onze laatste volle dag is begonnen en we zijn nog 332 km verwijderd van Perth. Dit zijn definitief de laatste kilometers van deze schitterende vakantie. We hebben weer geheel genoten van dit land en zijn mensen.
De volgende morgen ontbijten we weer bij ons in de campervan. Hierna verlaten we de camping en rijden eerst nog naar een benzine pomp in Margaret River, we staan bijna droog. Hierna rijden we weg naar het noorden, onderweg zoeken we nog wat wijngaarden en distilleerderijen op. Peter en Patricia kopen verschillende flessen wijn. Onderweg naar Perth stoppen we nog in het Tuart Forest National Park. Dit is de enige plaats in Western Australia waar nog de hoge Tuart bomen (hoger dan 70 meter) voorkomen. Vanaf Bunburry nemen we de “oude” kustweg, dit is de Bunburry Highway en is gelijk ons laatste stuk Highway 1. Peter laat ons nog de Dawesville Channel zien, dit is een kanaal aangelegd om te zorgen dat de Peel Inlet en Harvey Estuary niet dichtslibt. In Mandurah eten we nog iets en rijden dan door naar Rockingham en stoppen bij Penguin Island en Point Peron. Inmiddels begint de zon als aardig richting de horizon te gaan. Hierna gelijk door naar Perth, we nemen daarbij de Highway om dat er een ongeluk heeft plaatsgevonden op de Mitchell Freeway. Om 19:00 zijn we bij hun thuis en gaan gelijk de campervan leeghalen. De volgende morgen brengen we deze weg en gaan op de terugweg langs bij een oude vriendin van 95 jaar. Ze is geboren in Schotland, opgegroeid in Indonesië waar ze is getrouwd met een Nederlander. Ze hebben daar in een Jappenkamp vastgezeten en zijn na de bevrijding in Australië gaan wonen. We hebben haar leren kennen in 2000 en ze spreekt uitstekend Nederlands.
Om kwart over een gaan we richting vliegveld en aan het einde van de middag verlaten we Perth Australië maar we komen zeker nog een keer terug.