De vorige dag hebben we de oversteek van de Nullarborplain voltooid. Voor ons was dat een hele ervaring en we hebben respect voor degene die de oversteek hebben gemaakt voordat er een weg was en ook respect voor degene die nu de vlakte met de fiets oversteken.
In 1841 is het de eerste European gelukt om de Nullarborplain in 4 maanden te doorkruisen en in 1896 heeft de eerste fietser de vlakte doorkruist. In het begin van de 20de eeuw is de vlakte voor het eerst met de auto doorkruist. Pas in de jaren zeventig van de 20de eeuw is de huidige asfaltweg gereed gekomen. Daarvoor was er in Western Australia nog honderden kilometers dirtroad.
We vertrekken vroeg uit Kalgoorlie Boulder richting Norseman, ons doel voor deze dag is Lucky Bay in het Cape le Grande National Park. Op de weg van Kalgoorlie naar de kust kom je langs heel veel zoutmeren. Deze zoutmeren hebben een geologische geschiedenis van 200 miljoen jaar oud. Ze zijn ontstaan als rivieren in een grote vlakte. De rivieren stroomde naar het westen en het zuiden. Het land is veel later gaan dalen waarbij de rivierdalen zijn opgevuld met kust en ondiep marine afzettingen. Rond 40 miljoen jaar geleden is het land gestegen en in de dalen zijn zoetwater meren ontstaan welke nu zout meren zijn.

Lucky Bay

In de loop van de middag komen we aan bij Lucky Bay, tot circa 50 km voor de kust was het prachtig weer. De bewolking neemt toe bij de kust. The Lurgies hebben ons aangeraden om naar Lucky Bay te gaan, dit is een natuurcamping zonder stroom maar wel met toiletten. Deze camping staat bekend om de kangoeroes op het strand. Bij Lucky Bay maken we een lange strandwandeling. Het is een heel wit strand, heel fijne kalk als zand. Het maakt een apart geluid als je eroverheen loopt. We lopen naar de andere kant van de baai waar een uitkijkpunt is. Onderweg maken we foto’s van de zee, vogels en bloemen. De kangoeroes zijn op het strand aanwezig en eten van het aanwezige zeewier. Op de terugweg begint het harder te waaien en de hemel trekt dicht en aan het einde van de middag begint het zachtjes te regenen.
De volgende morgen ziet er veel beter uit en het weer is flink verbeterd. De dag begint is nog wel met bewolking begonnen maar deze trekt in de loop van de morgen helemaal weg en het beloofd verder een hele mooie dag te worden. Wel wat fris in de wind maar verder stralend mooi weer.
We staan nu op de natuurcamping van Lucky Bay in het Cape le Grande National Park, naast ons staan een campervan van Maui met twee Zwitsers. Ze stonden gisteravond een beetje verbaasd naar ons campervan te kijken. We hebben een tijdje met ze gesproken, over waar ze geweest zijn en wat ze nog gaan doen. In het gesprek komen de beide campervans ter sprake. Zij hadden vernomen dat Apollo alleen oude tweede hands campervan verhuurd, afdankertjes van bijvoorbeeld Maui en waren verbaasd over onze gloednieuwe campervan. Onze campervan had bij het ophalen net 3000km op de teller terwijl de Maui campervan ruim 100000 km op de teller heeft staan.
Voordat we wegrijden naar de andere bezienswaardigheden in het Cape le Grande National Park lopen we eerst naar het strand en het Flinders monument. Hierna rijden we weg naar Thisle Cove met de Whistle Rock. Dit is een grote steen van zandsteen en gevormd door de wind en zand van het strand. De steen heeft een parabolische vorm gekregen en werkt als een grote natuurlijke geluidsversterker. Na genoten te hebben van dit wonder rijden we naar Frenchman’s Peak. We lopen naar de top over een soms steil pad. Het uitzicht vanaf de top is schitterend. Net onder de top is een grot. Het land is in de afgelopen miljoenen jaren omhoog gekomen waarbij Frenchman’s Peak van een eiland in de zee een hoge top in het landschap is geworden met de zeegrot in de top. De klim naar de top en terug neemt nog geen 2 uur in beslag. De top is 235m hoog en de parkeerplaats bevindt zich op 95m hoogte, dat is een klim van 140m. Hierna gaan we richting Helfire Bay en dan naar Cape le Grande Beach. Hier eten we gaan en daarna het strand op naar een uitkijkpunt. Het blijkt dat dit een uitstekend plaats is om te surfen en er zijn diverse surfers in zee. Dit leveren een aantal geweldige actie foto’s op.

Esperance

Rond twee uur gaan we richting Esperance waar de eerste camping in het centrum vol is. Dat is jammer omdat er een uitstekend visrestaurant vlak bij de camping zit. We rijden naar de tweede camping en daar is nog wel plaats. We vragen naar een restaurant en noemen Bonaparte, het visrestaurant. Ze raden ons af om daar te gaan eten, het is veels te duur en geven aan dat er vlak bij een restaurant naast een hotel is. Daar is ook een bottlestore, waar we naar toe lopen omdat we door de wijn en bier heen raken.
In de middag doen we wat huishoudelijke werk zoals de was en zitten daarna nog wat in de zon met nibbits bestaande uit stukjes komkommer, tomaat met een dip van spinazie feta en cashewnoten vergezeld door een goed glas wijn. Vlak voor zeven uur lopen we naar het restaurant, je bestelt je eten vooraf en betaalt dan gelijk. Drank haal je aan de bar. Dit komt ons bekend voor van een restaurant in Cairns (2005) en kom je in Australië heel veel tegen bij buurt en weg restaurants. Het eten is matig, Marion heeft een Fishermans basket en bestaat uit gefrituurde deegballen met kleine stukjes vis er in. Heel erg vet en valt zwaar tegen.
De volgende dag staan we op tijd op en rijden om acht uur weg. Het is onbewolkt en 10o C. We gaan eerst wat boodschappen doen en gaan dan de Great Ocean Drive van Esperance rijden. Dit is een mooie scenic route langs de kust en langs een zoutmeer. We stoppen bij de meeste parkeerplaatsen en hebben een mooi uitzicht op de golven en baaien. De gehele route is 40 km lang. Als we terug zijn in Esperance we naar een McCafe voor de nodige sociale communicatie. We lezen in een email dat Peter net terug is van een boring bij Alice Springs en eigenlijk gelijk door gaat naar het Moomba basin. Hij zorgt dat hij 12 oktober in Perth is omdat we elkaar op 13 oktober in Margaret river zien. Er is ook een klein bericht vanuit Lurg. We tanken nog en gaan dan op weg naar Hopetoun.

Hopetoun

Net buiten Esperance zien we een afslag naar een nature reserve, de borden geven de indruk dat het nieuw is. We rijden de weg naar Monjingup Lake reserve, een mooi gebied met bloemen, struiken bomen en picknick tafels. We blijven hier ruim een uur en rijden dan door naar Munglinup, een klein agrarische stadje in het Goldfield-Esperance gebied van Western Australia waar we stoppen om te eten. Bij Ranvensthorpe nemen we de afslag naar Hopetoun. Net buiten Ravensthorpe zien we waar we al ruim twee weken naar op zoek zijn, namelijk Ghan kamelen. Niet in het wild maar toch leuk om te zien. We bekijken ze een tijd, maken wat foto's en rijden verder. Om half vier komen we op de camping in Hopetoun aan. Dit is een redelijke grote camping maar met heel erg besloten plaatsen. We drinken eerste wat en gaan dan even langs de haven lopen bestaande uit een pier en wat winkels. We kijken of we een restaurant vinden om de slechte ervaring in Esperance zo snel als mogelijk te kunnen vergeten. In Hopetoun is niet veel, we lopen wel de giftshop in en kopen een paar theedoeken en een Australische hoed voor Marion, een lekker ijsje gaat er ook wel in.
Terug op de camping worden we door Colin, de beheerder van de camping aangesproken dat bij een tafel boven op het duin heel mooi de zonsondergang kan zien. Er zitten al een aantal mensen met een wijnglas. Wij brengen de spullen naar de campervan en pakken ook elk een glas wijn mee. Inmiddels zitten er nu al vier mensen en later komen er nog twee bij, er gaan er weer twee weg en anderen komen er bij. Het wordt een gezellige Happy Hour. Nadat de zon onder is koelt het snel af en gaat ieder zijn eigen kant op.