Vlucht met Malaysian Airlines

In April 2010 hebben we deze reis al geheel geregeld en geboekt op de websites van de Malaysian Airlines, Apollo, hotel en Australische Immigratie dienst. Dit heeft ons heel veel geld gescheeld omdat we hiermee hele goedkope tickets hebben bemachtigd en vroeg boek korting van Apollo hebben gekregen. Het verkrijgen van het elektronische visum ging helemaal eenvoudig, op een zondagmiddag hebben we het verzoek ingediend en maandagmorgenvroeg zat de bevestiging in onze emailbox. Nu was het nog wachten op september totdat we konden gaan pakken voor onze derde reis naar Australië.
Van Malaysian Airlines vernamen we dat we via de website onze stoelen kunnen reserveren en inchecken. Lijkt gemakkelijk maar dat moet het wel goed gaan. De web check-in voor de vlucht van Kuala Lumpur naar Melbourne lukte niet. Malaysian Airlines in Nederland gebeld en gevraagd wat te doen en we kregen de mededeling dat dit geen probleem is omdat het online inchecken van Amsterdam Schiphol naar Kuala Lumpur gelukt was en men nu op de hoogte is dat onze boeking doorgaat gaat. Men verzekerde ons dat we op Schiphol de boardingpass voor het tweede deel krijgen. Niet dus!
Op Schiphol aangekomen staan we in het voorste deel van de rij voor het loket voor bagage afgifte. Er zit alleen geen enkele schot in en achter ons groeit de rij heel snel. Het blijkt dat de mensen voorin de rij al een uur bezig zijn met het inchecken. Ze reizen met zijn drieën en de web check-in van hun dochter is klaarblijkelijk niet gelukt. Er komt eindelijk gang in nadat we aan iemand van Malaysian Airlines vragen wat er aan de hand is en waarom het zo lang duurt. Het echtpaar met de dochter wordt uit de rij gehaald en iemand anders gaat hun probleem oppakken. Het meisje is al in tranen uitgebarsten omdat ze denkt dat ze niet mee kan. Malaysia Airlines pakt dit goed op en ze plaatsen haar in businessclass. Al snel zijn wij aan de beurt en wat blijkt, een fout melding in het systeem als onze gegevens voor de vlucht van Kuala Lumpur naar Melbourne worden ingevoerd. Moeten we misschien ook maar gaan huilen in de hoop dat we businessclass in mogen. Niet dus!
We krijgen te horen dat de transferbalie op Kuala Lumpur ons probleem kan oplossen en dat blijkt ook zo te zijn.
De vlucht van elf en een half uur naar Kuala Lumpur gaat uitstekend en we landen netjes op tijd. Onderweg is alles vlot en zonder enige problemen gegaan. Het ergste was dat het flight tracking systeem aan boord niet werkte waardoor we niet kunnen zien waar we zijn. Gelijk na aankomst gaan we op zoek naar de transfer balie waar we de boardingpassen krijgen van onze vlucht naar Melbourne. Daarna is het wachten tot tien uur, de tijd verdoen we met koffiedrinken, rondlopen en een tweet plaatsen.
De luchthaven van Kuala Lumpur is niet te vergelijken met Singapore. Singapore is een 24-uurs luchthaven en alles is dag en nacht open. De winkels en eetgelegenheden op Kuala Lumpur gaan bij onze aankomst net open. Het is nog heel stil op de luchthaven maar dat verandert snel bij de aankomst van andere vliegtuigen. Rond acht uur gaan de eerste passagiers aan boord van gereedstaande vliegtuigen. Wij vertrekken even over tien en dat is stipt op tijd. De vlucht en de landing in Melbourne gaan ook vlot. De bagageafhandeling en de doorgang door customs is een juweeltje van vlotheid.
Buiten gekomen gaan we eerst op zoek naar een ATM machine voor de nodige cash en dan naar een openbare telefoon om het hotel te bellen. Ze vragen of we naar terminal 1 kunnen gaan, dit is de domestic flights terminal. Daar is een drop-off/pick-up point voor hotelbussen.
Rond kwart voor negen in de avond zijn we in onze hotel kamer. In het hotel regelen we dat we de volgende morgen naar het kantoor van Apollo in Melbourne worden gebracht. De kamer is ruim opgezet. Na aankomst zetten we gelijk de mobiele telefoon aan en er zijn al twee berichtjes van onze vrienden in Australië. Na wat gedronken te hebben in de bar gaan we naar bed met het idee dat we vast wel om 4 uur wakker zullen zijn. Tot onze verbazing worden we pas om zeven uur wakker.

Hotel in Melbourne

We zijn nu in Melbourne op de eerste dag van onze derde trip naar Australië.
Na het ontbijt laten we ons gelijk naar het kantoor van Apollo Motorhomes in Melbourne brengen. Bij aankomst vraagt de medewerkster van Apollo of er nog problemen zijn geweest met het vinden van de werkplaats. Heel vaak krijgt ze namelijk te horen dat ze lastig te vinden zijn en dat men er alleen met een taxi kan komen. We vertellen dat we een hotel in de buurt hebben gekozen en dat we ons door het hotel hebben laten brengen. Ze is verbaasd want dat schijnt niet bij andere hotels mogelijk te zijn. We raken in gesprek met haar en ze blijkt van Duitse afkomst te zijn. Ze is bijna een jaar geleden naar Australië gekomen en heeft het goed naar haar zin. Ze geeft uitleg hoe we het snelst bij de supermarkt kunnen komen en op de snelweg. Verder een uitgebreide en goede uitleg over de RV, plus een extra dekbed omdat het in de nachten nog koud kan zijn. Ze vraagt of we van plan zijn om naar Kangaroo Island te gaan. We moeten dan 24 uur van te voren de rederij bellen, ons kenteken doorgeven en dan krijgen we te horen of we mee kunnen. Dit hangt namelijk helemaal van het weer af. We krijgen van Apollo ook te horen dat in het geval van een mechanical breakdown op het eiland alle kosten voor repatriëring voor onze rekening zijn.
Na ruim anderhalf uur rijden we zonder problemen weg, het links rijden in Australië is voor velen een obstakel om zelf te gaan rijden. Men vindt links rijden moeilijk en lastig, vooral de rotondes zijn een groot probleem. Dit gaat voor een klein deel op als je met een auto rijdt ingesteld voor rechtsverkeer. Het enige probleem dat wij wel eens hebben gehad zijn de handels voor richtingaanwijzer en ruitenwisser. Dat is vaak een dag wennen.
We rijden deze keer in een VW RV (recreational vehicle) in Australië en bij dit model zit alles aan de linkerkant op één handel. De VW rijdt op diesel en heeft een hele krachtige motor, is verder automatisch geschakeld met de mogelijkheid om handmatig een hogere of lagere versnelling te kiezen.
Na vertrek bij Apollo rijden we naar de Mall voor boodschappen. Hierna verlaten we Melbourne via de Princes Highway richting Geelong. Het is bewolkt en fris, de temperatuur is beneden de 15 ^oC. Van te voren hebben we al besloten om een camping op te zoeken aan de zuidkant van Port Philip Bay. De beste locatie lijkt ons de camping in Queenscliff. De prijs is Aus$ 30,00 voor een powered site en er zijn nog twee plaatsen beschikbaar. De camping is opgezet rond een veld voor Australian Football. Dit wisten we toen nog niet maar we hoorden later van onze vrienden uit Lurg dat dit het Australian Footbal veld is.
Queenscliff is een plaats groot geworden als badplaats voor de mensen uit Melbourne en als pilotstation (loods) voor de schepen in en uit de Port Philip Bay. De stad heeft zijn hoogtepunt gehad in 1920-1930, dit heeft wel een voordeel want de huizen in de hoofdstraat zijn nog uit deze tijd en de stad is niet gemoderniseerd. Toch verbaasd het ons dat de prijzen van de huizen tussen de Aus$ 700.000 en 1,2 miljoen zijn.