De Savannah Way verlaat bij Mataranka de Stuart Highway en volgt verder de Roper Highway tot vlak voor Roper Bar. De eerste 130 km van de Roper Highway bestaat uit een enkele baan asfalt met aan weerszijde een strook gravel. Bij tegemoetkomend verkeer ga je gedeeltelijk op de asfaltweg en gedeeltelijk op de brede berm rijden. Het is verstandig om bij een tegemoetkomende roadtrain zelf volledig op de berm te gaan rijden. Op dit stuk rijden alleen roadtrains welke Roperbar store, de Limmen bight camping en de diverse Aboriginal communities in Arnhem land bevoorraden.
Roperbar store is niet goedkoop met zijn brandstof en voorraden, het is verstandig om in Mataranka de nodig voorraden in te slaan. Vlak bij Roperbar store is een kleine camping volledig ingericht voor vissers, de camping heeft een boat ramp voor de te waterlating. De camping zelf ligt dicht bij de Roper River vol met Salty’s. Het benaderen van de struiken aan de rivier moet daarom met de nodige voorzichtigheid worden genomen.
Roperbar dankt zijn naam aan de natuurlijke barrière in de Roper River. Op deze barrière is een betonnen weg gebouwd om kruising met de Roper River te vereenvoudigen. Bijna het gehele jaar staat deze weg wel onder water en in de Wet is de doorgang bij hevige regenval vaak moeilijk tot onmogelijk. De Roper highway gaat over de Roperbar Arnhem land in, een permit is nodig om op deze weg verder te rijden.
De Savannah Way verlaat vlak voor Roperbar de Roper highway en gaat verder over de Nathan River Road. De weg verwijdert zich eerst van de Roper River om na de passage van een zijrivier van de Roper River weer terug gaan naar de Roper River. De weg loopt langs de Roper River over verschillende heuvels, aan de linkerkant krijg je na enige tijd zicht op het Aboriginal dorp Ngukurr dat aan de overkant van de Roper River ligt. Dit dorp staat bekend om zijn uitstekend Aboriginal kunst, een paar keer per jaar is het dorp zonder permit te bezoeken.
De Savannah Way kruist nog een aantal zijrivieren alvorens het bord van de ruine van St Vith en Lomareium lagoon verschijnt. Deze lagoon is ontstaan uit een verlaten geul van de Roper River. Met Google Earth is dit heel goed te zien. Een eind verder volgt de weg de linker oever van de Wandamuga lagoon. Aan het einde van de lagoon verlaat de weg de Roper River en gaat de kustlijn volgen van de Golf van Carpentaria. De weg kruist diverse rivieren zoals de Little Towns River, de Town River en de Limmen Bight River. In het algemeen is in de Dry de doorgaan van deze rivieren betrekkelijk eenvoudig. De hoeveelheid regen in de Wet en dan vooral in april is sterk bepalend voor de doorgang in mei en juni. Er zijn jaren dat er geen problemen zijn. In mei 2006 was de doorgang nog lastig door de hoge waterstand.
Op heel veel websites wordt er geklaagd over de kwaliteit van de Nathan River Road, de weg zou vol met kuilen zitten en bezaaid met scherpe stenen. Het is dus oppassen bij het rijden over deze weg, de weg is zeer afgelegen en het is best mogelijk dat er op bepaalde stukken dagenlang geen auto komt. Zorg voor goede banden welke op spanning zijn en reserve wielen.
Voor de Limmen bight River staat een mooi groot bord met informatie over de Limmen Bight camping site. Bij deze campingsite is een airstrip. Na de doorgang van de Limmen Bight River verlaat de weg de kuststrook en na de passage van de Nathan River range station wordt het landschap ruiger en heuvelachtiger. Ontmoetingen met dingo’s zijn mogelijk. Na een aantal uren is er een T-kruising, de Savannah Way gaat hier naar rechts, richting de Carpentaria Highway. Naar links is de Ryan bend road, deze komt uiteindelijk ook uit op de Carpentaria Highway maar dan een flink stuk in de richting van Borroloola.
Borroloola is een kleine community van 1000 inwoners in the Dry en 1300 inwoners in the Wet season. Het ligt aan de McArthur river net buiten het getijde gebied, in de wet season is het bijna volledig afgesloten van de buitenwereld. In Borroloola wonen de Yanyuwa, de Mara en de Garawa people ieder in een eigen deel. De rest van de inwoners zijn niet-native Australians. Voordat de asfaltweg in 1968 gereed is gekomen was de stad alleen via de rivier bereikbaar.

Onze ervaringen

Rond het middaguur vertrekken we naar Mataranka voor een bezoek aan het postkantoor en om nog een paar boodschappen te doen. Dan door naar de Roper High Way richting Roper Bar. Deze bestaat in het begin uit een enkele baan asfalt met aan beide zijde een brede gravel berm, na 130 km wordt het geheel een dirtyroad. Als er tegenliggers komen is het eenvoudig, ieder blijft voor een deel op het asfalt rijden en met de andere wielen van je auto rijdt je op het gravel. Met een roadtrain als tegenligger is het verstandiger om zelf geheel op het gravel te gaan rijden, als je nog iets wilt kunnen blijven zien. Een roadtrain op een dirty road veroorzaakt namelijk grote stofwolken.
Onderweg zien we verschillende picknick plaatsen met een BBQ en een grote watertank. Het water is prima te drinken. Dit soort picknick plaatsen zijn we verder op onze reizen in Australië niet tegengekomen.
Vlak bij Roperbar staat een wegwijzer naar rechts met een melding dat dit de richting naar Roper Port is en even verder op een wegwijzer met de melding dat dit de richting naar Borroloola is en dat de weg rechtdoor naar Roperbar gaat. We kwamen er al snel achter dat we voor Roper Port en Borroloola dezelfde weg moeten nemen. Het bord met de melding Borroloola gaat in werkelijkheid richting Roperbar Shop en de camping. Dit was de situatie in 2005 en Google Earth laat niet zien dat hier iets is gewijzigd.

Roperbar shop is alleen een winkel met benzine station. Diesel kost hier Aus$1.55/liter, de duurste van Australië. Het valt ons op dat er een groot hek rond de winkel staat en antidiefstal poortjes bij de uitgangen. Voor de camping moet je bij de Roper Bar shop zijn, het is handig om dit te weten want wij zijn namelijk eerst naar de shop gereden zonder ons te melden en dan pas naar de camping. We konden dus weer terug naar de shop. De camping is een typische camping voor visliefhebbers met overal borden dat je moet oppassen voor krokodillen. De camping heeft douches en plaatsen om een boot te water te laten.
Roper Bar crossing is een doorwaadbare plaats in de Roper River. Op een natuurlijke rotsformatie in de Roper River heeft men een concreet gangway gemaakt. De bar is een natuurlijke afscheiding tussen zoutwater en zoetwater. De bar is in de Dry goed te berijden maar is in de Wet bij veel regenval bovenstrooms niet begaanbaar. Vlak bij de Roperbar zijn een aantal ruines van een dorp dat daar ooit geweest is, alleen het politiebureau is nog over.
Op de camping zoeken we een plaats naast een kleine tent. Het valt ons op dat er erg veel vogels rond en op de camping zitten. De vogels zijn totaal niet schuw. Na een poosje komen onze buren bij hun tent aan. Op een aanhanger hebben ze een bootje. In de avond maken we een praatje met ze, Mike en Kathy. Zij vertellen dat ze hun huis hebben verkocht en sindsdien rondtrekken. Mike werkt freelance als pharmacist (apotheker) en tussen de jobs door trekken ze rond. We krijgen de indruk dat ze hun manier van leven recentelijk drastisch hebben gewijzigd in verband met de gezondheid van Kathy. Het fijne horen we niet. Om 22.00 gaan alle generatoren uit en wordt het pas echt donker, het koelt verder af tot 23 ˚C.
De volgende morgen staan we op tijd op voor een rondwandeling in de directe omgeving. Op het moment dat we de camping richting de Roper River verlaten worden we van alle kanten gewaarschuwd voor de krokodillen. Australiërs zijn een nieuwsgierige en oplettend volk. Even later gaan we op weg naar Borroloola, 370 km gravel road. De weg is goed te doen en bestaat uit twee sporen. Wij vinden het een schitterende weg maar we lezen later dat deze weg als het slechtste deel van de Savannah way bekend staat. Dit was ook de reden waarom Stuart en Jane dit stuk hebben gemeden. We kunnen begrijpen dat bij overvloedige regenval deze weg in een modderpoel kan veranderen.
Een aantal maanden na onze thuiskomst staat op een Australische website dat deze weg van mei - juli 2005 als zeer slecht is beschreven, vol met gaten en kuilen. We hebben ze bericht dat we in mei 2005 op de weg hebben gereden en dat wij totaal andere ervaringen hebben met de kwaliteit van deze weg. In mei 2006 is deze weg op diverse plaatsen overstroomd door de overvloedige regenval in de maanden daarvoor.
De eerste 150 km volg je de Roper River aan de zuidkant, op een bepaald moment zie je aan de overkant van de rivier de Aboriginal gemeenschap Ngukurr liggen. Dit dorp staat bekend om zijn uitzonderlijk goede uitbeelding van Aboriginal kunst. We stoppen bij Ruins of St Vidgeon en daar achter is de Lomarleum Lagoon. Het is begrijpelijk dat men geprobeerd heeft om hier een bestaan op te bouwen, water is ruim voorhanden. Verder gaan we een paar riviertjes door zoals de Little Towns en Towns rivier. Hier komen we een konvooi van 4 auto’s met caravans tegen. We stoppen hier voor een korte pauze. Het landschap is afwisselend, maar met nog veel groen en bomen.
Op een gegeven moment komen we langs de afslag naar de Limmen Bight fishing camp. Limmen Bight is net als Arnhem Land van naam voorzien door de eerste Europeese ontdekkingsreizigers. Zij voeren met de schepen Limmen (vernoemd naar het dorp Limmen bij Castricum) en Arnhem (vernoemd naar Arnhem) langs de westkant van de Golf van Carpentaria (vernoemd naar de gouverneur in Batavia). Het leuke is dat de meeste Australiërs Arnhem land, Limmen Bight, Groote Eylandt en Golf van Carpentaria wel kennen maar geen idee hebben waar deze namen vandaan komen.
Het terrein is later redelijk heuvelachtig. Ook zien we op de nodige plaatsen bushbranden maar dat hoort bij dit landschap. Op het tweede stuk zijn we diverse dingo’s tegengekomen. We rijden door diverse rivieren heen waarbij een betonnen gangway in gebruik is voor de diepere delen.
Na de passage van de Nathan River ranger station begint het terrein ruiger te worden met meer hogere heuvels. Dit soort terrein gaat door totdat we bij de splitsing richting Borroloola aankomen. De weg komt later uit op de Carpentaria highway, welke geasfalteerd is. We zijn er zeker van dat we net een van de mooiste en ruigste delen van de Savannah way hebben gezien. Absoluut de moeite waard.
Aan het einde van de middag komen we aan in Borroloola, de camping is een powered site. Borroloola ligt net aan de rand van de zoutwatermoerassen welke je vindt langs bijna de gehele kust van de zuidelijke Gulf of Carpentaria. De stad is door een asfalt weg verbonden met Bing Bong, een kleine haven aan de Gulf. In de avond koelt het weer af naar een heerlijke temperatuur.

Dit fotoalbum is geheel met de CSS techniek gemaakt. In het fotoalbum staan korte beschrijvingen bij elke foto. De foto's zijn gemaakt met een Canon A60 en een Canon 300D, verder is er ruim 4 uur digitale film gemaakt. Voor de laatste hadden we een standaard groothoek zoomlens en een telezoomlens (70-200mm) bij ons. Deze vakantie was onze eerste vakantie waar we volledig digitaal foto's hebben gemaakt. De vroeg wel wat organisatie van te voren, namelijk het laden van batterijen en het opbergen van gemaakt digitale opnames. Voor het laden van de batterijen hadden we een stekker blok met Engelse en Australische stekker bij ons. Voor het opslaan van de digitale opname hadden we een losse CD-brander meegenomen met voldoende CD's. CD er in, SD kaart er in, druk op de knop en branden maar. Betekende wel dat onze SD-kaart niet groter dan 500 Mb zijn.

Alle foto's zijn het eigendom van Delosgaia en mogen zonder schriftelijke toestemming in geen enkele, vorm gebruikt worden.
All the pictures are the property of the owners of Delosgaia and may not be used or sold without written permission of Delosgaia.
@ Copyright of Delosgaia

Roperbar Store.

• Roperbar en Borroloola set 1

  Roperbar store, lijkt bijna een volledige vestiging. Compleet met alarmhekken en anti-diefstal poortjes Roperbar: Vogels komen op de camping heel veel voor en zijn totaal niet bang. Roperbar: De bomen zitten vol met buizerds. Roperbar: De bomen zitten vol met buizerds. Roperbar: Een van de vele bars in de Roperriver Roperbar: De bomen zitten vol met buizerds. Roperbar: De bomen zitten vol met buizerds. Roperbar: De bomen zitten vol met buizerds. Savannah way: Informatie bord bij de De Lomarleum Lagoon Savannah way: Informatie bord bij de De Lomarleum Lagoon

• Roperbar en Borroloola set 2

  Savannah way: Lomarleum Lagoon Savannah way: Lomarleum Lagoon Savannah way: Lomarleum Lagoon Savannah way: Lomarleum Lagoon Savannah way: Ruins of St Vidgeon Savannah way: Een van de vele rivercrossing op dit stuk van de Savannah Way Savannah Way: Het landschap en wegdek op deze episode van de Savannah Way Savannah way: Een van de vele rivercrossing op dit stuk van de Savannah Way en even uitblazen. Savannah Way: Aankondigings bord voor de Limmen River Fishing Camp.