Planning en voorbereiding

Het regelen van een aantal weken vakantie naar Australië is niet eenvoudig, vooral niet als je het zelf wilt doen. Dat is mogelijk de reden dat de meeste bezoekers van Australië hun eerste reis liever geheel laten regelen door een reisbureau, zelfs vaak ook nog de keuze van bestemming.
"Ga naar Sydney, Great Barrier Reef en dan de grote steen in het centrum" is vaak het advies dat men verneemt bij een reisbureau. Men heeft daar wel eens van over gehoord en daarom wil men daar wel naar toe. De Australiërs spreken over deze groep als de Sydney, Reef, Rock bezoekers die rondreizen met de gids van het reisbureau in de hand. De meeste bevalt dit eerste bezoek goed en bij hun tweede reis willen ze meer. Om dan wat meer van het land te zien besluiten ze om een vervoermiddel te gaan huren en dan komt het probleem om de hoek kijken. Want dan komen de vragen:

Op deze en de volgende pagina willen we laten zien hoe wij dit hebben geregeld en in welke volgorde.
Begin je altijd eerst af te vragen,

Wanneer en waar naar toe is sterk van elkaar afhankelijk. Wij wisten waar we naar toe wilden en dan krijg je automatisch de vraag: "Wanneer gaan we?" Bij de meeste mensen is het duidelijk wanneer ze kunnen gaan en dan komt de vraag: "Waar gaan we naar toe?" Deze website maakt de keuze mogelijk iets eenvoudiger. Vergeet wel een heel belangrijk punt niet, het klimaat in Australië.

Klimaat Australië

De seizoenen in Australië zijn omgekeerd aan onze seizoenen. De noordkant van Australië ligt tegen de tropen aan en heeft de jaarlijks terugkerende moesson regens. Het is dan vaak warmer, natter en het kan zeer onplezierig zijn. De zuidkant van Australië heeft een mediterraan klimaat vergelijkbaar met de Middellandse zee, gekenmerkt door hete droge zomers en koele natte winters.
In het noorden bevindt zich het subtropische deel en dit gebied is vergelijkbaar met het klimaat van India, Arabisch Schiereiland en Ethiopië. Ze kennen daar maar twee seizoenen, the Wet en the Dry. En the Wet is werkelijk nat en heet (overdag 35-45 graden, 's nachts 25-35 graden) met heel veel regen, tropische onweersbuien en als je geluk hebt een Tropische cycloon. Maar voordat het natte seizoen begint is er de build-up. Deze begint in Oktober en kenmerkt zich door een hoge luchtvochtigheid, hoge temperatuur met soms aan het einde van de middag een aantal zware regenbuien. The Wet duurt tot in de loop van April en dan komt the Dry. Dat is een hele verrukking vergeleken met the Wet. De temperaturen liggen overdag tussen de 25 en 30 graden en 's nachts rond de 10-15 graden. Op sommige plaatsen zelfs tussen de 5 - 10 graden. Luchtvochtigheid is laag en je ziet heel veel dieren. De Australiërs weten dit heel goed en gaan daarom eind juni naar het noorden met vakantie en de laatste gaan in Oktober weer naar huis. De piek ligt in augustus en september. Het hele seizoen is hier op afgestemd, na oktober stoppen diverse activiteiten in gebieden als de Pilbarra, Broom en andere regio's met kans op cyclonen. Het kan ook leuk zijn in the Wet. Na hevige regenval staat het water in Katherine Gorge meters hoger en de excursies gaan dan per speedboot.
Als je in the Wet in het noorden rondreist is het verstandig om het weerbericht goed in de gaten te houden. Als de kans bestaat dat bij hevige regenval de wegen onderlopen sluit men ze af en dat kan ook gebeuren met de highways. Dus de beste tijd om naar het noorden te gaan is Mei-Juni, al kan Oktober ook nog prima. Wij zijn in Oktober 2000 van Darwin naar Perth gereden en hebben in West Australia prima weer gehad, zelfs naar het zuiden toe nog een beetje frisjes. In de omgeving van Darwin was de build-up al begonnen en hebben daar redelijk wat regen gehad. In Mei 2005 zijn we van Darwin naar Cairns gereden met uitstekend weer tot vlakbij Cairns. Daar hebben we veel regen gehad omdat daar nog een krachtige zuidoost passaat stond. Het relatief hoge kustgebergte zorgde voor veel stijgingsregens.
Het zuiden van Australia is goed vergelijkbaar met de zuidkust van de Middellandse zee. Het kent vier seizoenen en in de winter periode (Juni-September) kan het weer daar erg wispelturig zijn, warme dagen en regendagen wisselen elkaar af. In de zomer (Dec-Maart) kan het daar erg heet zijn, veel heter maar wel droger dan in het noorden met temperaturen tot ver boven de 40 graden. Tasmanië is een uitzondering. In de zuidelijke winter sneeuwt het daar regelmatig en in de zuidelijke zomer is het weer daar best aangenaam.
In het zuidwesten van Australië is het weer in het algemeen anders en milder dan in het zuidoosten. In Perth kan het regenen in alle delen van het jaar maar met een piek in de wintertijd. In New South Wales en Victoria regent het bijna alleen in de wintertijd. Dit is de reden waarom de zuidwest hoek van Australia ook wel bekend staat als de graanschuur van het land.
Dus de beste tijd voor een bezoek aan het zuiden van Australië is in het voorjaar en het najaar. Het weer is dan in het algemeen aangenaam, niet te warm maar wel kans op regen. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk .
De beste tijd om het middendeel van Australië te bezoeken is gelijk aan het noorden. In de Australische zomer is het echt niet aan te raden om plaatsen als Alice Springs of de noordelijke west of oostkust te gaan bezoeken. De oostkust is dan ook heet en onaangenaam. Alleen in hoger gelegen gebieden als de Blue Mountains, de Table lands in Queensland of Tasmanië is het goed vertoeven.

De dierenwereld.

Australië kent een zeer gevarieerde maar ook zeer gevaarlijke dierenwereld. Maar met de nodige voorzorg maatregelen hoeft dit geen belemmering te zijn.
Wat allereerst opvalt is het ontbreken van grote roofdieren zoals de katachtige en hondachtige. Het belangrijkste roofdier is de zoutwater krokodil. De andere aanwezige roofdieren zijn vogels of niet inheemse zoals de Dingo en de verwilderde huiskatten. Vooral de laatste is een groot probleem voor de inheemse kleine buideldieren en diverse hiervan zijn al uitgestorven of verdrongen naar die plaatsen waar geen katten voorkomen. Een goed voorbeeld zijn de Quakkes. Dit zijn buidelzoogdieren en volledig aangepast aan een brak/zout klimaat. De dieren zijn nocturnal en op het vaste land van Australia volledig verdwenen. Ze komen alleen nog voor op de Rottenest eilanden groep. Deze bevindt zich voor de kust van Freemantle, West Australia.
Australia heeft wel grote roofdieren gekend. De Australiërs van Europese afkomst hebben de buidelwolf nog meegemaakt. De laatste is midden vorige eeuw uitgestorven al zijn er nog vage aanwijzingen in de vorm van sporen dat er nog enkele exemplaren van de buidelwolf op Tasmanië voorkomen. Op Tasmanië komt wel de tasmaanse Duivel voor, dit is een klein buidelroofdier is de Tasmaanse duivel en heeft ook op het vaste land geleefd. Op het moment neemt de populatie sterk af door een besmettelijke vorm van kanker.
Australië kent, vreemd genoeg, geen lopende of vliegende aaseters. De positie in de voedselketen is overgenomen door vogels als de buizerd en arend. Deze komen in grote getale voor en profiteren van de vele dode kangeroes en runderen welke zijn doodgereden door de road-trains en overige verkeer op de vaste weg en gravel roads. Australië kent ook geen buidel runderen, deze plaats is ingenomen door de termieten. Deze komen door geheel Australië voor. De andere runderen zijn geïmporteerd.
De oorspronkelijk bewoners van Australië, de Aboriginals moeten nog diverse grote buidelroofdieren hebben meegemaakt. Deze zijn rond 7000 jaar geleden uitgestorven, waarschijnlijk ten gevolge van wijzigingen in het klimaat na de laatste ijstijd.

In zee is de haai de grootste roofdier soort en incidenteel zijn er meldingen van menselijke slachtoffers. Een veel groter probleem zijn de zeer giftige zeeslangen, kwallen en zoutwater krokodillen.

Sea snakes

In de tropische wateren rondom Australia komen diverse soorten zeeslangen voor. Alleen de Hydrophiidae zijn werkelijke zee slangen. Alle andere soorten zijn eierleggend en keren daarvoor terug naar het land. De meesten zeeslangen zijn zeer giftig maar in het algemeen is een beet van een zeeslang niet dodelijk omdat de zeeslang zijn gif niet gebruikt ter verdediging maar alleen voor het uitschakelen van de prooi.
De Olive sea snake zoals afgebeeld is een van de vele Hydrophiidae species.

Box Jelly Fish.

Van Oktober tot April komt in de noordelijke en oostelijk wateren van Kimberleys tot ver langs de kust van Queensland een dodelijke kwal voor. Het dier is klein maar de tentakels zijn zeer gevaarlijk. Na aanraking loop je grote kans om binnen 4 minuten aan een acute hartstilstand te overlijden. Ook dode exemplaren op het strand blijven lang gevaarlijk.
Great Barrier Reef is het gehele jaar Box Jelly Fish vrij maar niet de stranden van Queensland.

Slangen

Australië kent de giftigste slangen van de wereld. Een mens sterft een paar minuten na een beet. In de praktijk blijkt dat er in Australië wereldwijd de minste mensen sterven aan een slangen beet. Op het moment is dat aantal 0.13 per miljoen inwoners in Australië. Niet tegenstaand is het van groot belang om altijd voorzichtig te zijn, pas op met bosjes, stenen. Bij kamperen bestaat altijd de kans dat een slang je tent in kruipt. Sluit daarom de deuren goed af. De meest dodelijke is de King Brown Snake.

Padden

In de vijftigerjaren van de vorige eeuw had men veel last van torren en andere insecten in de suikerriet plantages bij Cairns. Om deze te bestrijden haalde men padden (Cane Toad) van ondermeer Hawaï naar Australië. Door gebrek aan natuurlijke vijanden zijn deze padden bezig aan een opmars door geheel noord Australië wat tot gevolg heeft dat de inheemse kikkers aan het verdwijnen zijn. Doordat deze padden ook nog giftig zijn sterven er veel zoetwater krokodillen en andere rovers door deze padden. Ook voor de mens kunnen ze dodelijk zijn. Het gif zit op de huid, met wondjes aan de handen is het onverstandig om een Cane Toad aan te raken.
Zoutwater krokodillen hebben relatief weinig last van de Cane Toad. Het keelgat van deze krokodilen is zo groot dat ze pad makkelijk kunnen door slikken. Zoetwater krokodillen hebben een veel nauwer keelgat waar de Cane Toad in direct contact komt met het weefsel. Dit heeft de dood van de krokodil tot gevolg.
In 2005 is de Cane Toad al in Kakadu National Park gesignaleerd maar er zijn aanwijzingen dat de inheemse kikkers zich aan het aanpassen zijn. Het is nu al een aantal malen gebleken dat de kikkervissen van de inheemse kikkers eerder uit het ei zijn gekomen dan de jongen van de Cane Toad. De eieren van de Cane Toad vallen daarbij ten prooi aan de kikkervissen van de inheemse kikkers.

Krokodillen

Australië kent twee krokodillen soorten, de zout- (Salty's) en de zoetwater krokodil. De zoutwater krokodil is de gevaarlijkste en de mens staat op zijn menu kaart. Ga niet zwemmen in enig openwater als er een bord staat dat het daar niet veilig is. Elk water dat in open verbinding kan staan met de oceaan kan Salty's bevatten. Vooral vlak na de regenval bevinden zich zeer veel Salty's in geïsoleerde poelen. Er vindt daarom altijd eerst controle plaats voordat er toegang tot deze poelen mogelijkis. Tijdens ons bezoek in mei 2005 was ondermeer de toegang toe de poel bij de Wangi Falls nog afgesloten omdat er een kans bestaat dat de salty's in de poel kunnen komen. De Jim Jim falls en de Twin falls waren in mei 2005 nog volledig afgesloten omdat de poelen waar de weg naar beide falls langs of door heen lopen nog niet salty's vrij waren.
De Salty is in de jaren zeventig bijna uitgestorven geweest maar doordat de krokodilfarmen hun overschot in de natuur terug plaatsen is de populatie bijna terug op zijn oude aantal. Er is nog één verschil. Aan het begin van de 20de eeuw zijn verscheidene meldingen gemaakt van gigantische krokodillen van 9 meter of langer en van hoge leeftijd. Hierop moeten we nog enige tientallen jaren wachten.

Reizen en vervoer:

De mogelijkheden van je verplaatsen in het uitgestrekte land van Australië zijn divers.

Vliegtuig

Vliegen behoort tot de mogelijkheden, alleen mis je dan veel van dit land. Australië heeft een aantal Internationale opererende luchtvaart maatschappijen waaronder Quantas en Australian Airlines, die ook binnenlandse vluchten verzorgen. Verder nog een aantal kleinere binnenlandse luchtvaartmaatschappijen.

Trein en bus

Met de trein gaat uitstekend, het is niet goedkoop maar je ziet heel veel van het land. Los van allerlei lokale en toeristische spoorlijnen bestaat er een goed spoorverbinding in het zuid oosten van het land. Verder is er vanuit Adelaide een wekelijkse verbinding op Perth en Darwin. Dit gaat over een enkelspoorlijn en het goederen vervoer heeft altijd voorrang.

In Australië kom je met de bus bijna overal, zowel lokaal als tussen de grote steden. Wij hebben op de Victoria Highway een coach bij een rustplaats zien staan. Ziet er goed uit en is goedkoop, veel goedkoper dan vliegen of met de trein. In elke plaats bestaat er de mogelijkheid tot in- of uitstappen.

Camper, Caravan en auto

De Camper en Caravan is het vervoersmiddel bij uitstek in Australië en heel populair bij Australiërs zelf. Campers kom je in heel veel maten en vormen tegen, van omgebouwde volkswagen busjes, omgebouwde kleine bestelbusjes, omgebouwde grote modellen 4WD auto's tot volledig rijdende huizen op vrachtwagen chassis.

Met een auto is het goed toeren door Australië, zorg dan wel voor een 4WD met kampeerset. In de dichtbevolkte delen van Australië zijn voldoende hotels. Langs de Victoria Highway van Perth, W.A. naar Katherine, NT en de Stuart Highway van Darwin naar Adelaide bevinden zich ook diverse hotels maar daar buiten is een kampeer uitrusting echt nodig. Pas wel op met slangen en schorpioenen, sluit de tent 's nachts goed af en neem de schoenen mee de tent in. Brandstof voor de auto is in Australia een stuk goedkoper dan in Europa. Het is wel zo dat de Australiërs altijd klagen dat de prijs zo hoog is maar als je dan onze prijs vertelt is het geheel stil!
In de grotere plaatsen en bij grote supermarkten is het goedkoop tanken en je krijgt korting bij bepaalde pompen als je een kassabon van een van de grote shopping centras kan laten zien. In heel Australië verkoopt met benzine en diesel maar er is een kleine kans dat men nee verkoopt als de voorraad op raakt. De locals hebben dan voorrang. In Victoria is gas heel goedkoop maar is verder in Austrlië zo goed als niet te koop. Veel Victorianen rijden rond in een auto met een gastank.

Fiets

Het lijkt vreemd in een land waar de afstand tussen de dorpen en steden soms maar dan 300km is maar je komt ze tegen, fietsers in de middle of nowhere. In 2005 zijn we een Duitse fietser tegengekomen bij de noordelijke ingang van Kakadu National Park. Het huren van een fiets zal niet eenvoudig zijn.

Paard en te voet

Het zal een hele ervaring zijn om dit land te paard te gaan doorkruisen, we zijn ruiters te paard tegengekomen maar dan voornamelijk bij de ranches.

Aboriginals reizen nog wel te voet maar we vragen ons af of een Europeaan of niet native-Australiër de tijd heeft of neemt om dit magnifieke land van oost naar west of van noord naar zuid te voet te willen doorkruisen.

Wij hebben nu twee keer met een camper door Australië gereist. Bij ons eerste bezoek waren we eerst van plan met een 4WD te gaan maar we kregen van een reisbureau in Freemantle het advies om dit niet te doen want we hadden er niets aan. Zijn verhaal was dat alle dirty roads gelijk na de eerste regen worden afgesloten. Klaarblijkelijk is deze man nooit buiten Freemantle geweest. In 2000 hebben we een tot camper omgebouwd Toyota busje bij Hertz gehuurd. Dit is een leuke auto maar het nadeel was dat we elke 400 km de benzine tank moesten volgooien. De ruimte was voor ons tweeën voldoende. In 2005 hebben we een 4WD Toyota Landcruiser camper gehuurd, met deze auto hebben we heel veel plezier gehad. Het was een ouder model met weinig electronica maar heel geschikt voor de dirty roads en voor de asfalt weg. We hebben deze auto bij Britz gehuurd maar bij de vraag voor off-the-road materiaal zoals sleepkabels, emergency beacon etc moesten we het doen met het antwoord dat ze deze niet ter beschikking hadden. Nu was dat niet zo erg omdat voor onze route een emergency beacon niet echt nodig was. Maar een sleepkabel, pomp en bandenspanning meter is geen overbodige luxe als je met een 4WD off-the-road wilt gaan. Al kan je met een sleepkabel zonder winch je zelf niet helpen, je kan anderen wel helpen. En de pomp en bandenspanning meter heb je nodig als je zelf vast komt te zitten in het zand. Heel vaak kom je weer los nadat je de bandenspanning sterk verlaagd hebt. Later heb je iets nodig om voldoende druk in de banden te krijgen. De 4WD zijn allemaal voorzien van dubbele brandstof tanks waardoor je na voltanken circa 90 liter brandstof bij je hebt.

Verzekering:

Een punt om niet te vergeten is de verzekering, bij elk verhuurkantoor hangen van die foto's van zwaar beschadigde campers. Deze foto's hangen daar om huurders te waarschuwen om toch vooral maar de eigen risico van de standaard verzekering af te kopen. Als je niet zeker van jezelf bent zou ik het eigen risico volledig afkopen, kost je wel kapitalen met geld waar je niets voor terug krijgt. Behalve waarschijnlijk een prettig vakantie gevoel.
Wij hebben de eerste keer de eigen risico gedeeltelijk afgekocht, hiervoor werd een borg van AUS$ 5000,0 ingehouden maar niet afgeschreven. In 2005 hebben we geen afkoop betaald en daar was de verhuurder absoluut niet blij mee. Dat scheelt hem namelijk inkomsten, daar staat voor ons tegen over dat we per incident een eigen risico van AUS$ 5000,00 hebben. Wij moesten wel een borg betalen van AUS$ 5000,00 maar na afloop en schade vrij kregen we meer in Euro's terug dan we betaald hadden, koers verschil. Bij een tweezijdig ongeluk waar bij de andere partij schuldig is krijgen we ons geld wel terug maar dat kan jaren in beslag nemen. We moeten dan ook maar afwachten of iemand in Australië onze belangen wilt behartigen.
Zorg natuurlijk wel dat je een verklaring krijgt van de andere partij. Een belangrijk advies: controleer de auto op schade voordat je van een public parking place wegrijdt. Schade is snel veroorzaakt bij het inparkeren en is lastig te verhalen als je het pas later constateert.

Rijstijl:

Rijdt in Australië met aangepaste rijstijl, er is geen maximale snelheid in Northern Territory maar dat betekent niet dat je dan maar met 150 km per uur over de wegen gaat rijden. Het vee loopt vrij over de wegen omdat er geen afrastering langs de weg is. Een aanrijding met een koe betekent voor beide dat het afgelopen is. De koe zijn leven en jou alleen je vakantie als je geluk hebt. Verder heb je er de roadtrains, zeer grote vrachtwagens met vaak drie opleggers achterelkaar. Het verhaal gaat dat de chauffeurs een zeer agressieve rijstijl hebben. Wij hebben goede ervaringen met roadtrains. Wij reden op de Victoria Highway achter een roadtrain waarvan de achterste oplegger flink slingerde. Op het moment dat de bestuurder bemerkte dat we gingen inhalen matige hij snelheid. Het advies is wel om ze de ruimte te geven als ze je tegemoet komen, wacht bij rivierkruisingen of andere wegversmallingen. Heel veel wegen bestaan uit een enkele baan asfalt, ga op de shoulders rijden als een roadtrain je tegemoet komt. Dat scheelt heel wat stof en grint in de lucht.

4WD stijl

Voor dat we met de grote 4WD in Australië zijn gaan rijden hebben we eerst eens rondgekeken of de mogelijkheid bestaat om een cursus in Nederland te gaan volgen. De ANWB verzorgd zo een cursus maar is niet goedkoop. Uiteindelijk zijn we gegaan zonder een cursus en alleen met ons gezond verstand. Het is heel goed gegaan omdat we rustig gereden hebben en veel geluisterd hebben naar de zeer ervaren Australiërs. Al op de eerste camping in Litzfield hebben we heel veel goede raad ontvangen. Verder kan het geen kwaad om van te voren eerst op het Internet te zoeken naar informatie over het rijden met 4WD in Australië.

Paar tips:

• Let op de maximale waterdiepte van 60 cm. Ga niet door dieper water heen rijden want dan bestaat de kans dat de auto gaat drijven.

• Let goed op de stroming en begin schuin tegen de stroming in te rijden. Vaak heeft men het doorwaden van een rivier vergemakkelijkt door een betonnen pad aan te leggen. Deze zijn alleen niet echt breed en je loopt het risico dat bij een sterke stroming in diep water je aan de benedenstrooms kant van het pad afspoelt.

• Rijdt met een constante lage snelheid maar hoog toeren door diep water.

• Zorg dat de 4WD een snorkel heeft.

• Pas op met los zand, dit is heel verraderlijk en je raakt gemakkelijk vast.

• Zorg dat van de voorwielen de lock vast zit op het moment dat je de vaste weg verlaat. Je hoeft dan alleen nog maar de versnelling in 4WD te zetten op het moment dat het nodig is.

• Pas op voor de zijkanten (shoulders) van de dirty roads. Deze kunnen nogal steil zijn en vooral met een hightop kan je makkelijk omslaan. De verzekering dekt dit niet!!

• Rijdt niet te hard op de dirty road, maximaal 90 km per uur.

Links