South Australia is de staat in het centraal-zuidelijke deel van Australië. Het bevat enkele van de meest droge en dorre delen van het Australische continent. De staat heeft een totale oppervlakte van 983.482 vierkante kilometer (379.725 sq mi) en is daarmee in grootte de derde van de zes staten en twee territoria.
Behalve aan Tasmania grenst South Australia aan alle andere staten en aan Northern Territory. Aan de westkant bevindt zich Western Australia, in het noorden Northern Territory. In het noordoosten ligt Queensland, met in het oosten New South Wales, in het zuid-oosten ligt Victoria en ten zuiden van South Australië ligt de Great Australian Bight met de Indische Oceaan. Met meer dan 1,6 miljoen mensen bevat de staat minder dan 8% van de Australische bevolking en staat op de vijfde plaats van de bevolkingsdichtheid. De meerderheid van de bevolking woont in de hoofdstad, Adelaide. Verder woont een groot deel van de rest in de vruchtbare gebieden langs de zuidoostelijke kust en de rivier de Murray.

De eerste nederzetting van South Australia was Kingscote op Kangaroo Island, en wel in juli 1836, vijf maanden voordat Adelaide werd gesticht. In Kingscote is een tijdelijk kampement gemaakt voor de zeven schepen met zijn 636 mensen, in afwachting van de selectie van de officiële locatie van de kolonie. Dit is eindelijk de plaats geworden waar zich nu Adelaide bevindt. De eerste immigranten kwamen in november 1636 aan in Holdfast Bay en de officiële ontwikkeling begon op 28 december 1836 met de afkondiging van de stichting van de kolonie in The Old Gum Tree door gouverneur John Hindmarsh. Deze dag staat nu bekend als Proclamation Day en door deze afkondiging is South Australia de enige Australische staat volledig bewoond door vrije kolonisten. De oorsprong van de staat is uniek in Australië, de staat is gesticht als een vrij geplande Britse provincie, in plaats van als een strafkamp. Daar is men nog steeds erg trots op.
Het principe van de nederzettingen was dat van systematische kolonisatie, een theorie aangehangen door Edward Gibbon Wakefield. Het doel was om de provincie te vestigen als een centrum van de beschaving voor het vrije immigranten met veelbelovende civiele vrijheden en religieuze tolerantie. Hoewel de geschiedenis wordt gekenmerkt door economische tegenspoed, bleef South-Australia een staat van politiek innovatie en bruisende culturele activiteiten. Vandaag staat de staat bekend als een land van festivals en goede wijn. De economie richt zich voornamelijk op de landbouw, industrie en mijnbouw en bevat een steeds belangrijk wordende financiële sector.

Historische ontwikkelingen

Het eerste bewijs voor menselijke activiteit in South Australia dateert van 20.000 jaar terug met vuursteen mijnbouw en rock kunst in de Koonalda Cave op de Nullarbor Plain. Houten speren en gereedschappen zijn gemaakt in een gebied in het zuidoosten dat nu bedekt is met veen. Kangaroo Island werd al bewoond lang voordat het eiland aan het einde van de laatste ijstijd door de stijgende zeespiegel is afgesneden van het vaste land.
De eerste geregistreerde Europese waarneming van de South Australian kust was in 1627 bij het onderzoeken van de kustlijn door het Nederlandse schip de Gulden Zeepaert, aangevoerd door Francois Thijssen. Thijssen noemde zijn ontdekking "Pieter Nuyts Land", naar de persoon aan boord met de hoogste rang van de Oost Indische company. De kustlijn van South Australia is in 1802 voor het eerst in kaart gebracht door Matthew Flinders en Nicolas Baudin.
Het gebied van de staat South Australia is in 1788 door Groot-Brittannië geclaimd als deel van de kolonie van New South Wales. Hoewel de nieuwe kolonie bijna twee derde van het continent bevat ontstonden de nederzettingen alleen aan de oostelijke kust en slechts een paar onverschrokken ontdekkingsreizigers waagden zich in het westen van de staat. Het duurde meer dan veertig jaar voordat er een serieus voorstel kwam om nederzettingen te vestigen in het zuidwestelijke gedeelte van New South Wales. In 1834 nam het Britse parlement de South Australia Law 1834 (Stichting Act) aan waarin de grenzen van de provincie South Australia zijn vastgelegd. De wet verklaard dat 802.511 vierkante kilometer (309.851 sq mi) zou worden toegekend aan de kolonie en zijn vrije veroordeelden. In tegenstelling tot de rest van Australië, is terra nullius niet van toepassing op de nieuwe provincie. The Letter of Patent gebonden aan de wet die de eigendommen van de Aboriginals vastlegde en erkende stelde dat er geen acties mochten worden ondernomen om de rechten van de Aboriginals te ontnemen. Dit had grote invloed omdat hiermee in feite de Aboriginals en hun nakomelingen werden erkend als inwoners van Groot-Brittannië met alle rechten en plichten. Hoewel de wet de landrechten garandeert voor de inheemse bewoners is dit geheel genegeerd door de South Australian autoriteiten, bedrijven en bewoners.
Het plan was dat de kolonie de ideale belichaming van de beste kwaliteiten van de Britse samenleving zou moeten worden. Dat wil zeggen, er zou geen religieuze discriminatie of werkloosheid zijn en men geloofde dat dit zou resulteren in heel weinig criminaliteit. De ideale samenleving dus en men ging zover dat er geen rekening is gehouden met het onafwendbare.
In het begin van 1838 werden de kolonisten opgeschrikt van de melding dat ontsnapte veroordeelden uit de oostelijke staten onderweg zijn naar South Australia. De South Australia politie werd later dat jaar gevormd om de gemeenschap te beschermen en te zorgen dat de wet en regelgeving van de overheid gehandhaafd blijft. Op 1 januari 1939 is de eerste gevangenis geopend en wel een hut met twee af te sluiten kamers
De huidige vlag van South Australia is op 13 januari 1904 vastgelegd en bestaat uit de Britse blauwe vlag met de badge van de staat. De badge wordt gezien als een Piping Shrike met vleugels gestrekt op een gele schijf. Het verhaal gaat rond dat de badge is ontworpen door Robert Craig van Adelaide's School of Design.
South Australia voerde in 1861 vrouwenkiesrecht op beperkte schaal in. In 1895 werd het na New Seeland de tweede locatie in de wereld waar het algemeen kiesrecht is ingevoerd en het eerste waaraan vrouwen de dubbele rechten zijn toegekend voor het actieve en passief kiesrecht.